czwartek, 6 września 2012

Pomnik Juliusza Słowackiego

Pomnik Juliusza Słowackiego w Warszawie – odsłonięty w 29 września 2001 r. pomnik narodowego wieszcza znajdujący się w centralnej części pl. Bankowego w Warszawie. Figurę poety odlano w brązie na podstawie zachowanego w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie modelu wykonanego w 1932 z myślą o pomniku dla Lwowa.

Akt erekcyjny budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie został podpisany 28 marca 2001 r. w Pałacu Prezydenckim, dokument został wcześniej podpisany przez Jego Świątobliwość Jana Pawła II. W czasie uroczystości Prezydent Aleksander Kwaśniewski powołał Honorowy Komitet Budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie. Pomnik dłuta Edwarda Wittiga odsłonięto w 2001 roku, zastąpił on puste miejsce po rozebranym w 1989 roku pomniku Feliksa Dzierżyńskiego.

Pomnik Tadeusza Kościuszki

Pomnik Tadeusza Kościuszki w Warszawie – monument postawiony dla uczczenia pamięci Tadeusza Kościuszki, znajduje się na placu Za Żelazną Bramą. Pomnik Kościuszki został wzniesiony na miejscu usuniętego w roku 1991 pomnika „Poległym w Służbie i Obronie Polski Ludowej” przed pałacem Lubomirskich na Osi Saskiej w Warszawie. Fundatorem był City Bank Handlowy i Urząd M. St. Warszawy. Odlew pomnika został wykonany w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych.

Odsłonięty został 16 listopada 2010 roku. Jest kopią Pomnika Tadeusza Kościuszki w Waszyngtonie. Autorem pierwowzoru pomnika, ufundowanego przez Polonię amerykańską i odsłoniętego 9 maja 1910 roku był rzeźbiarz Antoni Popiel. Kopię pomnika Popiela wykonali krakowscy rzeźbiarze: Anna i Wojciech Siekowie. Postać Tadeusza Kościuszki została przedstawiona w stroju amerykańskiego generała z planem fortyfikacji West Point w dłoni. Figury z prawej strony cokołu pomnika m.in. kosynier symbolizują bitwę pod Racławicami, z lewej strony bitwę pod Saratogą.

Pomnik żołnierzy Polskiej Organizacji Wojskowej

Pomnik Peowiaka (właśc. Pomnik żołnierzy Polskiej Organizacji Wojskowej) znajduje się w Warszawie na placu Stanisława Małachowskiego, przed gmachem Zachęty.

Pomnik jest dziełem rzeźbiarza Edwarda Wittiga.

Pomnik przedstawia umierającego nagiego żołnierza POW trzymającego w lewej dłoni krótki miecz. Pierwowzorem tej rzeźby była rzeźba z grobowca porucznika „Wojsznara” Jana Zdanowicza-Opielińskiego w kwaterze 195 warszawskiego cmentarza Powązkowskiego z roku 1926.

Pomnik został odsłonięty 27 września 1933. Przetrwał działania wojenne września 1939, w roku 1940 został usunięty przez władze okupacyjne. Po wojnie udało się znaleźć lekko uszkodzony cokół granitowy na terenie pałacu Królikarni na Mokotowie. Rzeźbę zrekonstruowali rzeźbiarze Marek Moderau i Zbigniew Mikielewicz na podstawie fragmentów gipsowego modelu przechowanych w warszawskim Muzeum Narodowym oraz fotografii. Odtworzony pomnik został uroczyście odsłonięty 11 listopada 1999.
Pomnik spotkał się z przeważnie niechętnymi wypowiedziami krytyki. Zarzucano autorowi, że posłużył się repliką wcześniejszego dzieła. Julian Tuwim wziął udział w dyskusji satyrycznym dwuwierszem „Na pomnik Peowiaka”:

            Przed „Zachętą” spoczywa biedny paralityk.
            Broń nas, Boże, od takich istot choro-wittyg.


Pomnik Stefana Starzyńskiego (Plac Bankowy)

Pomnik Stefana Starzyńskiego na Placu Bankowym w Warszawie jest jednym z dwóch warszawskich pomników poświęconych pamięci prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. Jest dziełem rzeźbiarza Andrzeja Renesa.
Został ustawiony po wschodniej stronie placu, na chodniku przed Błękitnym Wieżowcem. Odsłonięcie pomnika odbyło się 10 listopada 1993, w setną rocznicę urodzin prezydenta.
Pomnik został odlany z brązu i ustawiony na granitowym cokole. W zamierzeniu autora miał przedstawiać postać Starzyńskiego pochylającego się nad mapą miasta Warszawy.